Main Home | Feedback | Contact Mangalam
Ads by Google

കച്ചവടക്കണ്ണുള്ള പ്രസാധകരുള്ളിടത്ത്‌ വായനക്കാരന്‍ കബളിപ്പിക്കപ്പെടും-ജോണി മിറാന്‍ഡ

mangalam malayalam online newspaper

കേള്‍വിയില്‍ സമുന്നതെമന്നു തോന്നാവുന്ന, 'ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യ'നെന്ന പേരില്‍ പാര്‍ക്കുന്നവരുടെ വംശീയ-സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളില്‍നിന്നാണു ജോണി മിറാന്‍ഡയെന്ന എഴുത്തുകാരന്‍ രൂപപ്പെട്ടത്‌. സ്വന്തം പേരുകളില്‍ യൂറോപ്യന്‍ പുരോഗമനം നിലനിര്‍ത്തുമ്പോഴും അധസ്‌ഥിതരില്‍നിന്ന്‌ ഒട്ടും വ്യത്യസ്‌തരല്ലാത്ത സങ്കരവര്‍ഗക്കാര്‍. ഇവരെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്‌ചപ്പാടുകള്‍ പൊളിച്ചെഴുതുന്നതാണു ജോണിയുടെ നോവെല്ലകളും നോവലും. ഏറ്റവും സാധാരണക്കാരനായി ജനിച്ച്‌, ബാല്യ കൗമാരങ്ങളുടെ അരിഷ്‌ടതകളിലൂടെയാണ്‌ ജോണിയും വളര്‍ന്നത്‌. ചെറുപ്പത്തില്‍ പിതാവ്‌ മരിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചായക്കടയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുത്തു പതിനാറാം വയസില്‍ ഔപചാരിക പഠനം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഏറെക്കാലം അമ്മയ്‌ക്കും സഹോദരങ്ങള്‍ക്കുമൊപ്പം പലഹാരങ്ങളുണ്ടാക്കിയും വിതരണം ചെയ്‌തും അന്നത്തിനുള്ള വക കണ്ടെത്തി. അന്നു കടയിലേക്കു വരുത്തിയ മാസികകളും പത്രങ്ങളുമാണ്‌ ഇന്നു കാണുന്ന ജോണിയിലേക്കുള്ള ചവിട്ടു പടികളായത്‌. കഷ്‌ടപ്പാടുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ലഭിച്ചത്‌ ഏറെ ശാരീരികാധ്വാനം ആവശ്യമായി വരുന്ന, ലൈന്‍മാന്‍ ജോലിയും. പോഞ്ഞിക്കരയില്‍നിന്നും കളമശേരിയിലെ ഓഫീസിലെത്തിയാല്‍ ഇരുട്ടുംവരെ ഒഴിവില്ല. ഇതിനിടയിലും ചുറ്റുപാടുകളെ നീരിക്ഷിക്കാനും വിലയിരുത്താനും അതു കഥകളാക്കാനും സമയം കണ്ടെത്തുന്നു. സ്വന്തം സമുദായത്തിലേക്കും സ്വത്വപ്രതിസന്ധികളിലേക്കും ആഴത്തിലുള്ള നോട്ടങ്ങളെയ്‌താണു ജോണി വായനക്കാരെ അമ്പരപ്പെടുത്തുന്നത്‌. നോവല്‍ രചനയുടെ മികച്ച മാതൃകയായിട്ടും ജോണിയുടെ 'ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള ഒപ്പീസ്‌' ഏറെക്കാലം ചര്‍ച്ചയാകാതെ പോയി.

? മലയാളത്തില്‍ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടും ഓക്‌സ്ഫഡ്‌ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി പ്രസ്‌ ഇംഗ്ലീഷില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടശേഷമാണു 'ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒപ്പീസ്‌' എന്ന നോവല്‍ ശ്രദ്ധ നേടിയത്‌. പ്രമുഖ വാരികയുടെ പിന്തുണയുണ്ടായിട്ടും മലയാളത്തില്‍ വേണ്ടത്ര നിരൂപക ശ്രദ്ധ ലഭിക്കാതെ പോയതിനു പിന്നിലെ കാരണം എങ്ങനെയാണു വിലയിരുത്തുന്നത്‌
മലയാളിയുടെ നോവല്‍ വായനയുടെ ഒരു പോരായ്‌മയാണിത്‌. പുതിയ ഒരെഴുത്തുകാരന്റെ കൃതി പരക്കെ വായിക്കപ്പെടുന്നതിന്‌ ഏറെ തടസങ്ങളുണ്ട്‌. അപവാദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാം. ചിരപ്രതിഷ്‌ഠരായ അറിയപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ നോവല്‍ വായിക്കാനാണു ഭൂരിപക്ഷംപേരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌. പ്രശസ്‌തനായ, ധാരാളം അവാര്‍ഡുകള്‍ നേടിയ ഒരാളുടെ മോശം കൃതിപോലും പ്രസാധകരും വാരികകളും പ്രാധാന്യത്തോടെ അച്ചടിക്കുകയും അവ ധാരാളമായി വിറ്റുപോവുകയും ചെയ്യുന്നു. നിരൂപകര്‍ അതിനെ വാഴ്‌ത്തി എഴുതുന്നു. പുരസ്‌കാരങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു. അതേസമയം പുതിയ എഴുത്തുകാരന്റെ നല്ല സൃഷ്‌ടി തിരിച്ചയക്കപ്പെടുകയോ തമസ്‌കരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖ വാരികയും പ്രസാധകനും കൃതികള്‍ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്‌ അവ വായിച്ചു വിലയിരുത്തിയല്ല. എഴുത്തുകാരന്റെ പേരുമാത്രം നോക്കിയാണ്‌. ഇത്‌ നല്ല എഴുത്തിനെ പിന്നോട്ടു നയിക്കും. എങ്കില്‍തന്നെയും അര്‍ഹതയുള്ളത്‌ അതിജീവിക്കുമെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ പ്രത്യാശിക്കാം. ഓക്‌സ്ഫഡ്‌ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി പ്രസ്‌ പോലുള്ള പ്രസാധകരുടെ എഴുത്തിനോടുള്ള സത്യസന്ധതയും ആത്മാര്‍ത്ഥതയും പ്രതിബദ്ധതയും പ്രസക്‌തമാകുന്നതിവിടെയാണ്‌. സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളുടെ കാലത്ത്‌ നിരൂപകന്‍ അപ്രസക്‌തനാകുന്ന കാഴ്‌ചയും നമുക്കു മുന്നിലുണ്ട്‌. കച്ചവടക്കണ്ണു മാത്രമുള്ള പ്രസാധകനുള്ളിടത്ത്‌ വായനക്കാര്‍ നിരന്തരം കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിനാല്‍ വായനക്കാരനും ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കുക മാത്രമാണുപോംവഴി.

? 'ചട്ടക്കാരി' മുതലിങ്ങോട്ടുള്ള മലയാള സിനിമകളും 'ലന്തന്‍ ബത്തേരിയിലെ ലുത്തിനിയകള്‍' പോലുള്ള നോവലുകളും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ജീവിതത്തില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്‌തമാണു താങ്കളുടെ ആഗ്ലോ ഇന്ത്യന്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍. തോപ്പാസുകളെന്നും മുണ്ടുകാരുമെന്നും പറങ്കികളുമെന്നുമൊക്കെ വിളിക്കപ്പെട്ടവരെ ഒറ്റയടിക്ക്‌ ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യക്കാര്‍ എന്ന നാമത്തിനു കീഴിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിലെ പിഴവ്‌ എവിടെയാണ്‌
ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹം എന്നത്‌ ആരൊക്കെയാണ്‌, അവരെ എങ്ങിനെയൊക്കെ തരംതിരിക്കണം, ഏതു രീതിയില്‍ നിര്‍വചിക്കണം എന്നത്‌ ഒരു നല്ല നോവലിസ്‌റ്റിനെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമല്ല. അതുപോലെ ദളിത്‌, കീഴാള പഠനങ്ങളില്‍ എന്റെ നോവലില്‍ വിവരിക്കുന്ന വിഭാഗക്കാര്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നതും. മലയാള നോവല്‍ അവരെ അഭിസംബോധനചെയ്‌തിട്ടില്ലെന്നതും, യഥാര്‍ഥ നോവല്‍ വായനാനുഭൂതിയെ ബാധിക്കുന്നതോ എഴുത്തുകാരന്‍ മറുപടി പറയുകയോ ചെയ്യേണ്ട വിഷയമല്ല. നിരൂപകരുടേയും വായനക്കാരന്റെയും പ്രശ്‌നമാണവയെല്ലാം. കേരളത്തിന്റെ തീരപ്രദേശങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന ലാറ്റിന്‍ ക്രിസ്‌ത്യാനികളായ ഈ സങ്കര വംശരെക്കുറിച്ച്‌ വേണ്ടത്ര പഠനങ്ങളോ അവരെ സംബന്ധിച്ച നോവലുകളോ സിനിമകളോ അവരെ സംബന്ധിച്ച നോവലുകളോ സിനിമകളോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതു വേറെ കാര്യം. എണ്ണത്തില്‍ തീര കുറഞ്ഞ ഈ കൂട്ടുകാരില്‍നിന്ന്‌ ഒരു ഫിക്ഷന്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടില്ല. എഴുത്തിനും വായനക്കുമൊക്കെ നിത്യജീവിതത്തില്‍ വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നവരല്ല ഇക്കൂട്ടര്‍. അന്നത്തെ അന്നത്തിന്‌ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുകയും അല്ലാത്ത സമയത്ത്‌ ആഘോഷങ്ങളില്‍ മുഴുകുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ എഴുത്തുപോലെ ഏകാന്തതയും ധ്യാനവും കഠിന പ്രയത്നവും വായനയും ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ അവര്‍ക്ക്‌ ഏറെ അകലെയാണ്‌. പുറംലോകത്തുള്ളവര്‍പോലും ഈ ജീവിതങ്ങല്‍ കണ്ടോ പഠിച്ചോ എഴുത്തിലും സിനിമയിലുമൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നില്ല എന്നത്‌ അത്ഭുതകരമായിരിക്കുന്നു.
പൊതുവേ ഞാനടക്കമുള്ള മലയാളി ഫിക്ഷനെഴുത്തുകാര്‍ കഠിനാധ്വാനികളോ വേണ്ടത്ര നിരീക്ഷണബോധമുള്ളവരോ അല്ല എന്നു തോന്നുന്നു. അധിനിവേശങ്ങളുടെ എത്രയോ വര്‍ഷത്തെ സംഘര്‍ഷഭരിതവും സമ്പന്നവുമായ ചരിത്രം നമുക്കു സ്വന്തമായുണ്ട്‌. എത്രയോ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ കൗതുകവു ആശ്‌ചര്യവും ജനിപ്പിക്കുന്ന സങ്കീര്‍ണമായ ആചാരാനുഷ്‌ഠാനങ്ങളുടെ ജീവിതം നമുക്കിടയിലുണ്ട്‌. എത്രയോ വര്‍ണശബളിമയാര്‍ന്ന സംസ്‌കാരങ്ങളുടെ ഭാഷയും അടരുകളും കഥകളായി നാം കേട്ടതാണ്‌. എന്നിട്ടും അവയൊന്നും മഹത്തായ നോവലുകളോ സിനിമകളോ ആയി പുനസൃഷ്‌ടിക്കപ്പെട്ടില്ല. അത്‌ ഒരു വന്‍ വീഴ്‌ചതന്നയാണ്‌. അത്രയേറെ ജാഗ്രതയില്ലാത്തവരാണ്‌ നാം. മാരിയോ വര്‍ഗാസ്‌ യോസയേക്കാളും മാര്‍ക്കേസിനേക്കാളും ഓര്‍ഹാന്‍ പാമുക്കിനെക്കാളും വലിയ നോവലിസ്‌റ്റുകളെ സൃഷ്‌ടിക്കാനുള്ള 'റോമെറ്റീരിയലുകള്‍' നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളം എഴുത്തുകാരെ അന്വേഷിച്ച്‌ അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു.

? ക്രിസ്‌ത്യന്‍

Ads by Google

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍
ഇവിടെ കൊടുക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മംഗളത്തിന്റെ അഭിപ്രായമാവണമെന്നില്ല.

PLEASE NOTE
അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്‌ളീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ദയവായി ഒഴിവാക്കുക. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. മംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതല്ല. ഇംഗ്ലീഷില്‍ ടൈപ് ചെയ്ത് മലയാളമാക്കാനുള്ള സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Ads by Google
Back to Top